U bent hier

Julie over gemist potentieel

Toen ik pas begon te werken zei mijn toenmalige baas tegen mij ‘Je bent heel verstandig, maar op een bepaald ogenblik ga je ook gewoon hard moeten werken, uren kloppen'. Hoe meer je in de piramide omhoog klimt, hoe meer mensen je tegenkomt die misschien minder verstandig zijn, maar die bereid zijn om meer inspanning te leveren. Ik heb toen niet durven aangeven dat ik niet aan 100% van mijn capaciteiten werk. Nu, 20 jaar later is dat nog steeds zo. Niemand op het werk weet dat. Dat is zeker een stuk gemist potentieel. Ik denk dat er geen omgeving bestaat waar je 100% kan laten zien wat er in je zit zonder sociaal geïsoleerd te raken. Je bent altijd een bedreiging voor andere mensen. Ik besef dat ik mijn werk gedaan krijg op 70% van de tijd. Dan doe ik iets anders en wacht op de anderen. Ik heb met veel zaken het gevoel dat ik met de handrem op rijd. Ik moet mij inhouden. Op bepaalde momenten komt mijn snelheid uit frustratie toch eens naar boven en dan zien mensen dat. De connectie die je met die mensen dan al 2 jaar had, kan zo op 10 minuten weg zijn.