U bent hier

Rechtvaardigheid

(Hoog)begaafde personen dragen eveneens een groot rechtvaardigheidsgevoel met zich mee. Vanuit dit rechtvaardigheidsgevoel gaan zij heel principieel om met onrechtvaardigheden en is er weinig ruimte voor nuance. Het frustratiegevoel dat bij onrechtvaardigheid naar boven komt, is vaak zo overheersend dat het moeilijk is hen tot dialoog te bewegen.

“Ik studeerde als enige in mijn master af met grootste onderscheiding. Toen ik postuleerde voor een doctoraat waren er twee kandidaten en mijn resultaten waren de hoogste. We kregen beiden de opdracht nog een paper te schrijven om de selectie optimaal te kunnen doen. In een andere faculteit werden kandidaten weerhouden op basis van de hoogste cijfers en waarom niet bij mij? Dit is fundamenteel oneerlijk, ook al zou ik de job heel graag doen ik kan me niet voor mijn computer zetten om het werkstuk te maken. Ik voel grote weerstand en geef mijn kandidatuur op. Het hoeft niet meer, alles zal op de universiteit wel fout lopen als dit een ‘normale’ praktijk is!”

"Ik weet dat ik meer kan, maar op een bepaald moment kom je in een organisatie op het niveau van de politieke spelletjes, waar het allemaal draait rond ‘networking’ en ‘socializing’, jezelf verkopen. Dat is waar het bij mij blijft botsen. Ik ben er heilig van overtuigd dat een organisatie er baat bij heeft om competente mensen te laten doorgroeien, maar dat wil niet zeggen dat er af en toe eens flink gemist wordt. Als ik zie hoe sommige collega’s heel sterk het persoonlijk gewin de voorrang geven, dan draait mijn maag letterlijk om. Ikzelf blijf in mijn naïviteit wel altijd gaan voor wat het beste is voor het bedrijf. Ik worstel hier heel fel mee op dit moment. Ik weet niet of ik bereid ben om aan die spelletjes mee te doen om hogerop te komen. Ik wil mezelf nog graag recht in de ogen kunnen kijken in de spiegel. "

"Als collega’s hun deel van het werk niet doen, dan kan ik daar vrede mee hebben als ik weet dat onze gemeenschappelijke supervisor het ook weet en er rekening mee houdt in beoordelingsgesprekken of in performance ratings, dan heb ik daar meer rust in. Maar als ik zie dat mensen die luchtkastelen bouwen toch positief aangeschreven worden, dan word ik daar letterlijk ziek van. "

Afspraak is afspraak en belofte maakt schuld. (Hoog)begaafden zullen de afspraak respecteren en zich aan de belofte houden. Zij  verwachten dit ook onvoorwaardelijk van de anderen en ze kunnen heel stug en rigide reageren bij het niet nakomen van deze gemaakte afspraken. Er is weinig ruimte voor flexibiliteit wanneer de dingen anders lopen, wat tot grote frustratie en een gevoel van onmacht en onbegrip bij beide partijen kan leiden.

“Ik reageer altijd heftig op oneerlijke/onrechtvaardige behandelingen. Iedereen is gelijk voor de wet en afspraak is afspraak. In de 15 jaar dat ik er werkte kon een halve verlofdag nooit genomen worden. Tot er een nieuwe, jonge collega begon en het plots wel kon. Toen ik naar de reden informeerde bleek dit gewoon om uit te slapen na een avondje uit! Ik was echt verontwaardigd en heb dit ook gezegd. Een andere collega werd een halve voormiddag geweigerd toen haar kind ziek was. Dit vond ik onrechtvaardig!”

Soms kan een sterk gekrenkt rechtvaardigheidsgevoel leiden tot ‘selffulfilling prophecy’ waarbij de (hoog)begaafden enkel nog de signalen kunnen of willen zien die het ongenoegen zullen bevestigen. Ze bekijken alles vanuit hun eigen gelijk en zijn niet meer ontvankelijk voor de positieve signalen die de wrok niet voeden maar juist tegenspreken.

 

Hier lees je een mail die Mark, een arbeider in een wegenbouwbedrijf, een jaartje geleden naar zijn baas heeft verstuurd.

Hier vertelt Ann over rechtvaardigheid: