U bent hier

Communicatie

(Hoog)begaafde personen geven voornamelijk voorrang aan de inhoud van een boodschap en hechten vaak minder belang aan de manier waarop ze die boodschap brengen. De verpakking is bijzaak.

"Ondanks het feit dat ik mezelf vrij goed vind in communicatie moet ik toch vaak oppassen hoe ik iets overbreng. Eén van mijn grootste frustraties is toch dat ik mijn publiek soms niet mee krijg. Zo moest ik op het werk een verslag uitbrengen. Het hele verslag moest op 1 pagina. Dat is op zich al niet makkelijk, maar ik had mij goed voorbereid en mij door 2 mensen van het senior team laten coachen. De boodschap die ik wou brengen was heel duidelijk: als we dit nú niet doen, dan lopen we met open ogen op een kritische audit af. Sommigen hebben mijn boodschap als kritiek opgevat, wat nochtans niet de bedoeling was. Mijn boodschap werd dus genegeerd en 6 maanden later hadden we de door mij voorspelde audit aan ons broek. Dat zijn voor mij heel moeilijke momenten omdat je nadien weken, zelfs maanden met de gevolgen opgescheept zit. Ik vertel zo vaak hetzelfde, maar de informatie wordt vaak verkeerd of onnauwkeurig gefilterd, waardoor niemand het nog begrijpt en er verkeerde beslissingen worden genomen."

In communicatie richt de (hoog)begaafde zich vooral op de inhoud. Wat gecommuniceerd wordt moet juist en correct zijn en niet voor misinterpretatie vatbaar, de vorm is daaraan ondergeschikt. Deze directe communicatie kan voor de ander echter arrogant en kwetsend overkomen waardoor die in verdediging gaat. De (hoog)begaafde begrijpt niet waarom, voelt zich fout begrepen en afgewezen. Dit mechanisme houdt het misverstand, als zouden (hoog)begaafden weinig empathisch zijn in stand.

 “Ik heb veel moeite met indirecte communicatie. Ik durf hard en direct communiceren: zeg wat je te zeggen hebt. Ik heb wel geleerd om het milder te zeggen, maar dat lukt niet goed.”

 

(Hoog)begaafde personen kunnen onhandig zijn in het verpakken van de boodschap om hun doel te bereiken. Vanuit reacties die ze krijgen, overvalt het gevoel dat ze niet naar behoren functioneren. Zo bouwen ze langzaam een negatief zelfbeeld op met heel wat onzekerheid tot gevolg.

“Op mijn jaarlijkse evaluatie krijg ik al 18 jaar een onvoldoende op het vlak van communicatie, terwijl ik vind dat ik enkel eerlijk ben. Nu zeg ik vooraf al dat ze dat kunnen copy/pasten naar volgend jaar zolang ze me geen concrete voorbeelden kunnen geven. Ik kan niet werken aan iets abstracts in de zin van “er zijn dit jaar klachten geweest”. Als ik iemand wijs op het fout uitvoeren van een taak, dan willen ze niet meer met me werken terwijl ik enkel feiten aanhaal. De mensen zien het als een persoonlijke aanval, in plaats van een opmerking over een opdracht.”

Peter vertelt hoe hij de valkuil communicatie aanvoelt: